มนุษย์เดินดินทั่ว ๆ ไป มีความต้องการที่จะทำอะไรบางอย่างอยู่เสมอ
เช่น
 
อยากสร้างงานศิลปะที่เจ๋งสุด ๆ แล้วเอาไปเผยแพร่ผ่านทาง  Youtube หรือ niconicodouga ให้คนดูกันฟรี ๆ
 
และเป้าหมายอื่น ๆ แล้วแต่ปัจเจกบุคคลจะคิดได้
 
มนุษย์เป็นสัตว์สังคม มีปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่นอยู่เสมอ
เมื่อใครก็ตามประกาศเป้าหมายแล้ว ก็จะมีคนรอบข้างมาแสดงความคิดเห็นต่าง ๆ นา ๆ มากมาย
 
มีทั้งคนที่บอกว่า "ท่านทำได้แน่" และคนที่บอกว่า "ท่านทำไม่สำเร็จหรอก"
 
คนที่กล่าวอ้างว่าตนประสบความสำเร็จแล้ว มักจะเล่าให้คนอื่นได้ทราบว่า พวกที่บอกว่า "ท่านทำไม่สำเร็จหรอก" มีสัดส่วนมากกว่าพวกที่บอกว่า "ท่านทำได้แน่"
 
มนุษย์ก็มักจะอ่อนไหวกับเสียงตอบรับของคนรอบข้างเสียด้วย หากมีคนอื่นมาว่าอะไรเราบ่อย ๆ สิ่งที่เขาว่ามา จะฝังอยู่ในจิตใต้สำนึกของเรา แล้วเราก็จะพลอยเป็นอย่างที่เขาว่าจริง ๆ
 
เมื่อรวมกับความกลัวตามสัญชาตญาณพื้นฐานของมนุษย์แล้ว การที่ต้องมาฟังคนอื่นบอกว่า "ท่านทำไม่ได้หรอก" บ่อย ๆ มันก็จะทำให้ทำไม่ได้จริง ๆ ขึ้นมา
 
ดังนั้น ผมจึงตัดสินใจว่า จะไม่ประกาศเป้าหมายให้คนใกล้ตัวหรือคนไกลตัวรับรู้หรอก
เพราะรู้ตัวเองดีว่า ไม่ใช่คนที่กำลังใจดีถึงขนาดจะมาทนฟังคนอื่นพูดว่า "ท่านทำไม่ได้หรอก" ได้บ่อย ๆ
 
แค่ทำสัญญากับตัวเองไว้ก็พอ เขียนเป็นรายลักษณ์อักษรไว้เลยก็ได้
ทำไปเรื่อย ๆ ตามสัญญาที่ให้ไว้กับตัวเอง พอทำเสร็จแล้วค่อยเอาผลงานมาอวด อย่างนี้ยังจะดีเสียกว่า
 
อย่างไรก็ตาม เสียงตอบรับที่ว่า "ท่านทำไม่สำเร็จหรอก" ก็มีประโยชน์อยู่บ้าง เพราะมันทำให้เราหยุดคิด และพิจารณาหาทางแก้ปัญหาบางอย่างล่วงหน้า ถ้ารับฟังด้วยสติ และมีกำลังใจดีพอ จะช่วยให้มีโอกาสล้มเหลวน้อยลง
 
กรณีที่เลวร้ายที่สุด ไม่ใช่แค่ "ทำไม่สำเร็จ"
 
มีกรณีเลวร้ายยิ่งกว่านั้นอีกคือ "อาจไม่มีโอกาสได้เริ่มทำ"
หากผมต้องใช้พลังงานไปกับเรื่องอื่น ๆ มาก ๆ ผมอาจไม่เหลือพลังงานมากพอ ที่จะทำตามเป้าหมายที่ตนเองต้องการบรรลุจริง ๆ ก็ได้
กรณีแบบนั้น นับว่าน่าอัปยศอดสูยิ่งนัก
 
คนเรา มักไม่ชอบการผิดสัญญา
ดังนั้น ผมจึงไม่ให้สัญญากับผู้ใดง่าย ๆ
 
แม้กระทั่งให้ความหวังแก่ผู้อื่นว่า ผมอาจจะทำอะไรบางอย่างเพื่อเขา ผมก็ไม่ยอมทำง่าย ๆ
 
นอกจาก "ทำสำเร็จ" - "ทำไม่สำเร็จ" หรือ "ได้เริ่มต้นทำ" - "เลิกล้มตั้งแต่ยังไม่เริ่ม"
ยังมีเรื่องของ "มันมีประโยชน์อย่างไร? มีประโยชน์กับผู้ใดบ้าง?" อีกด้วย
 
เรื่องบางเรื่อง มันก็แค่ตอบสนองความต้องการของผู้กระทำเพียงคนเดียว ไม่ได้เลิศหรูเหมือนอย่างยอดมนุษย์กอบกู้โลก
 
มนุษย์เชื่อว่า ตนเองตัดสินใจอย่างเหมาะสมตามหลักเศรษฐศาสตร์ คิดถึงผลประโยชน์ที่เป็นรูปธรรมไว้ก่อน (แต่ทว่า Dan Ariely ได้ศึกษาพฤติกรรมของมนุษย์แล้ว พบว่า มนุษย์ส่วนใหญ่ไม่ได้ตัดสินใจอย่างสมเหตุสมผลหรอก)
 
ทรัพยากรในเอกภพนี้มีจำกัด (เวลา ถูกนับเป็นทรัพยากรอย่างหนึ่งด้วย)
 
การที่เราใช้ทรัพยากรเพื่อตอบสนองความต้องการของคนไม่กี่คน เป็นเรื่องสมควรแล้วหรือ ?
แต่ถึงกระนั้น หากเราได้ทรัพยากรเหล่านั้นมาโดยสุจริต และเราไม่ได้ใช้ทรัพยากรเหล่านั้นทำเรื่องชั่ว ๆ เราก็ไม่ควรจะถูกต่อว่าใด ๆ
 
เพื่อหลีกเลี่ยงผลกระทบ จากคำวิจารณ์เพื่อทำลายของคนรอบข้าง
หากผมอยากทำอะไร ผมจึงมักจะซุ่มทำเงียบ ๆ คนเดียว ไม่บอกคนอื่นล่วงหน้า
ทำเสร็จเมื่อไร ค่อยเผยแพร่
แล้วจึงรับฟังเสียงตอบรับของผู้ชม(ที่ไม่เกรียนจนเกินไป) ที่มีต่อผลงานที่เสร็จแล้วของเราเอง

Comment

Comment:

Tweet

ตอนนี้ผมทำได้แค่บอกตัวเองว่าทำได้น่ะนะ ถึงบอกอย่างมากก็แค่เพื่อนที่สนิทกันจริง ๆ
งืม อยากเก็บเป้าหมายของตัวเองไว้เงียบๆ เหมือนกัน แต่เป้าหมายของเราดันต้องพึ่งคอนเน็คชั่นจากบางคน เลยต้องบอกเล่าบางอย่างไป ทั้งๆที่ไม่อยากจะบอก =w='

#1 By คาโตเน่ on 2011-07-25 00:39